Christian VermeulenChristian Vermeulen, voorzitter van CoderDojo Nederland, is inmiddels zo'n 4 jaar actief bij CoderDojo. Vandaag wil hij je graag meenemen in zijn persoonlijke motivatie om zich in te zetten voor CoderDojo in Nederland. Volgens Christian zijn er 3 belangrijke aspecten die het bestaan van CoderDojo niet alleen rechtvaardigen, maar ook noodzakelijk maken. Namelijk:

  • De "Zwarte Doos" Maatschappij
  • De Digitale Maatschappij
  • De Creatieve Maatschappij

Dit artikel is niet per definitie de mening, visie of een standpunt van CoderDojo maar slechts een persoonlijke kijk van Christian Vermeulen.


Zwarte Doos Maatschappij

Myspace vroeger vs Facebook tegenwoordig.

Kun je je nog de oude MSN Messenger of MySpace profielen herinneren? Dit zijn voorbeelden van online platformen die je als gebruiker flink kon opmaken en inrichten naar je eigen smaak met simpele HTML, kleur codes, tags, etc. Als je "online" wilde gaan moest je een programma openen om in te bellen, een modem maakte rare geluidjes en als je dan eenmaal verbonden was moest je snel zijn voordat je ouders binnen kwamen om te hun beklag te doen over het bezet zijn van de telefoonlijn. Kortom, we moesten enigszins kennis hebben van de techniek om ermee te kunnen werken.

Tegenwoordig is techniek een soort zwarte doos geworden. Alles is al volledig voor je uitgedacht. Hoeveel kun je tegenwoordig nog customizen op je iPhone of je Facebook profiel? Op een profielfoto na, eigenlijk helemaal niks. Hoeveel technische kennis heb je uberhaupt nodig om met een iPhone of het internet te werken? Niet veel, bijna alles spreekt voor zich! Dit resulteert in een te kort aan algemene kennis over de digitale wereld die met name onder de jongere generatie tot problemen kan leiden. De hedendaagse technologie is een zwarte doos geworden met een mooi frontje waarbij niemand zich af vraagt wat er zich áchter de schermen af speelt.

Digitale Maatschappij

Kinderen op de digitale snelweg.

Je denkt misschien, "Nou en? We hebben het dus schijnbaar niet nodig.". Een hele begrijpelijke reactie, alles werkt immers zoals je wilt. Persoonlijk ben ik het daar toch niet mee eens. Als je namelijk niet weet hoe technologie waar je mee werkt in elkaar zit, dan kun je ook niet goed de risico's, valstrikken en gevolgen inschatten. Elke ouder leert zijn kinderen om links-rechts-links te kijken alvorens de weg over te steken, zo leren kinderen wat het gevaar is en om later in hun leven hier veilig mee om te gaan. Dit doen we vandaag de dag veel te weinig als het aan komt op de digitale snelweg, simpelweg omdat bijna alles al helemaal voor ons uitgekauwd is.

Onze jonge generatie moet leren hoe de hedendaagse technologie werkt om zich veilig in deze digitale maatschappij te kunnen bewegen. Het grootste voorbeeld wat ik kan geven om dit te illustreren is "The Snappening" in 2014. Snapchat, een mobiele app om foto's te delen, werd gehacked waarbij 13.6 GigaByte aan foto's gestolen is. Het is al zeer onethisch als dit bij volwassen celebrities gebeurd, maar vergeet niet dat in dit geval 50% van Snapchat's gebruikers minderjarig zijn. Laat dat feit even op je inwerken.

Gezien 13 - 17 een zeer gezonde leeftijdscategorie is om seksualiteit te ontdekken betekend dit dus dat deze hack potentieel een enorme dataset aan kinderporno oplevert. Mijn mening is dat we de jongeren hier absoluut geen schuld kunnen aanrekenen. Zij wisten niet beter dan dat hun foto's veilig waren ("Ze worden toch verwijderd na 10 seconden?!"). Als deze kinderen meer hadden geweten over de werking van de achterliggende techniek dan hadden ze beter kunnen inschatten wat het risico was dat deze foto's gevonden zouden worden.

Dit is slechts 1 voorbeeld, we hebben het dan nog niet eens over online winkelen met bijvoorbeeld credit card gegevens, je belasting aangifte doen, online bankieren, etc. Van privacy oogpunt gebeuren er veel gevoelige zaken in de digitale maatschappij waar je een makkelijk doelwit voor bent als je geen basis kennis hebt over de techniek waar je mee werkt!

Creatieve Maatschappij

Met micro:bit eigen kerstverlichting maken!

Tot slot het leukste onderdeel, de creatieve kant! Vroeger was je op school creatief met een potlood en papier of een schaar en wat lijm. Tegenwoordig kun je ook in de digitale wereld heel creatief zijn. Je kan een animatie maken van je wildste fantasie, of een website opzetten over je hobby. Zelf heb ik een keer een hele simpele maar leuke verjaardag-app gemaakt voor mijn vriendin die ik stiekem op haar telefoon geinstalleerd had (Yep, ik hoor je, ze had beter moeten weten hoe ze haar telefoon af schermt van dergelijke toegang!). De mogelijkheden zijn eindeloos!

Met creativiteit raken we ook het buzz word "Computational Thinking". In bijna élke branche heeft de ICT wel zijn intree gemaakt. En zelfs buiten de ICT dagen problemen (of "uitdagingen" als je uit de Scrum wereld komt) op die een oplossing nodig hebben. Door te leren hoe je dit in kleine stukken kan opdelen en deze kleine stukjes op lost om het tenslotte weer samen te voegen kun je leren om heel systematisch een probleem op te lossen. Een programmeurs denkwijze wellicht. Deze skill kan je in heel veel aspecten van je leven helpen, niet alleen met technologie!

Maar het wordt niet op scholen geleerd?

Klopt! Met name Nederland loopt ver achter op zijn buurlanden als het gaat om digitale geletterdheid en de maatschapelijke waarde / risico's van deze digitale maatschappij. Gelukkig staat er sinds 2017 wel in het regeerakkoord dat scholen dit moeten gaan doen, maar voor we daar zijn is er nog een lange weg te gaan. Met name het te kort aan technische docenten en de snelheid van technische ontwikkeling vs. de traagheid van curriculum ontwikkeling zullen voorlopig nog flinke bottlenecks zijn voor het onderwijs.

Wat ik ook zie is dat de generatie voor mij (de ouders van hedendaagse 7 tot 17 jarigen) zelf ook vaak niet bekwaam genoeg zijn. Zij hebben nog in een tijd geleefd dat de maatschappij niet zo afhankelijk was van techniek en zich wat social media betreft vaak verzet (wellicht terecht?) tegen deze platformen. Veel ouders die ik spreek zijn dan ook heel blij dat hun kinderen ergens terecht kunnen om die kennis alsnog op te doen.

Mijn persoonlijke motivatie.

Het is de driehoek tussen de zwarte doos-, digitale-, en creatieve maatschappij in combinatie met de achterstand in onderwijs die mij motiveert om mij voor CoderDojo in te zetten. Toen ik zelf de leeftijd had van deze kinderen moest ik alles zelf uitpluizen en ontdekken. Toen was er ook nog niet zo'n zware afhankelijkheid als nu. Als ik kijk hoeveel kinderen wij in Nederland in de afgelopen 4 jaar hebben bereikt en hebben kunnen helpen om zich veiliger te bewegen, creatief te uiten en in sommige gevallen zelfs hun professionele ambitie hebben gevonden dan kan ik niet anders dan concluderen dat het mes aan vele kanten snijdt en bewegingen als CoderDojo de komende tijd absoluut onmisbaar zijn in Nederland!